Tuesday, 14 October 2014

Ένας σκράπας, ατέλειος, χαρούμενος γονιός




Η προτελευταία ανάρτηση της Κολόνας, άνετα θα μπορούσε να είναι αφιερωμένη σε μένα. Στα μαθηματικά ήμουν, είμαι και θα είμαι στον αιώνα τον άπαντα να μετενσαρκώνομαι και να επιστρέφω αιωνίως σε τούτο το μάταιο κόσμο, ένας σκέτος σκράπας.

Το αποδέχτηκα όμως και ησύχασα. Ό,τι έχει να κάνει με μαθηματικά σηκώνω τα πόδια χέρια ψηλά και παραδίνομαι αμαχητί. Η ζωή συνεχίζεται άνευ αριθμών και μπορώ να πω ότι η ζωή συνεχίζεται πολύ καλά.

Φέτος όμως φάνηκαν τα πρώτα σύννεφα. Μέχρι την πρώτη τάξη δεν είχα κανένα πρόβλημα να διαβάσω με την κοράσα μου. What the hell 3+5, 8-4 μπορούσα να τα διορθώσω με σχετική άνεση. Φέτος, όμως που είναι δευτεράκι τα πράγματα δυσκόλεψαν

Αλλά και πάλι για να είμαι εντελώς σίγουρη ότι δεν θα πάει το παιδί μου σχολείο με λάθη, τη βάζω να διαβάζει μαθηματικά με τον παππού της.

Εδώ ανοίγω παρένθεση να πω ότι ο πεθερός μου λατρεύει τους αριθμούς. Αγαπά να κάμνει πράξεις, να είναι χωμένος μέσα σε νούμερα. Επίσης, έχει μεταδοτικότητα έτσι μπορεί να της τα εξηγεί μια χαρά.

Ο παππούς κάνει θαυμάσια δουλειά, γιατί όταν πήγα να ρωτήσω στο σχολείο η δασκάλα της μου είπε τα καλύτερα για αυτήν.

Το πρόβλημα είναι τις μέρες που δεν διαβάζει με τον πεθερό μου. Χτες ήρθε με ένα κατεβατό μαθηματικά. Νταμπλάς μου ήρθε. «Να λύσετε τις μαθηματικές προτάσεις με βάση το παράδειγμα χρησιμοποιώντας κύβους dienes». Κοιτάζω ξανακοιτάζω ιερογλυφικά να έβλεπα, μπορεί να έκανε περισσότερο νόημα.

Δεν κατάλαβα γρι. Οπόταν της είπα να διαβάσει με το Μοτορτζή το απόγευμα. Έτσι και έγινε.

Το θέμα μου δεν είναι τα μαθηματικά. Είναι ότι μπαίνω στη φάση απομυθοποίησης. Μέχρι τώρα ήμουν η σούπερ μάνα που όλα τα μπορούσε και όλα τα ήξερε. Τελευταία, έχω απαντήσει αρκετές φορές δεν ξέρω σε διάφορα ερωτήματά τους Μάμα ξέρεις πόσα παιδάκια έχει το σχολείο μου, αρνήθηκα να συμμετάσχω σε δραστηριότητες τους Μάμα έλα να πιάσουμε τα πατίνια μας και να πάμε στην κατηφόρα, και δήλωσα αδυναμία να τις βοηθήσω Μάμα έχω μαθηματικά

Ήταν αναμενόμενο ότι κάποτε θα συνέβαινε και αυτό και δεν μπορώ να αντιστρέψω τη διαδικασία της απομυθοποίησης ό,τι και κάνω.

Από τη μια δεν είναι ωραίο, είναι υπέροχο το συναίσθημα να νομίζουν τα παιδιά σου ότι είσαι ένας μικρός Θεός. Από την άλλη όμως δεν είσαι και οι ψεύτικες βιτρίνες, δεν κρατούν καιρό.

Και έτσι έρχεται η φάση όπου τα παιδιά, όχι μόνο τα δικά μου, μαθαίνουν να μην εξωραΐζουν τους γονείς τους. Τους βλέπουν όπως πραγματικά είναι με τις αδυναμίες, τις παραλείψεις, τις ελλείψεις τους.

Το έχω πει ξανά ότι τέλειος γονιός δεν υπάρχει, όσο και αν προσπαθούμε να φτάσουμε στο ύψιστο σημείο γονεϊκότητας, αν δεν υπάρχει η λέξη την κατοχυρώνω πάραυτα. Υπάρχει ο καλός ο γονιός που κάνει λάθη, που τα χάνει, που δεν ξέρει τι να απαντήσει και τι να πράξει αλλά αγαπά, σέβεται το παιδί του και το βοηθά να βρει το δρόμο του στη ζωή του.



17 comments:

  1. Και βέβαια δεν υπάρχει ο τέλειος γονιός, αλλά αν τα "λάθη" του σε σχέση με τα παιδιά του είναι οι μη επαρκείς γνώσεις του σε κάποιο μάθημα, ε, όχι, αυτό δεν τον απομυθοποιεί, να είσαι σίγουρη, οπότε χαλάρωσε κι απόλαυσε τη βοήθεια του παππού (κι εμείς είχαμε έναν σοφό παππού) κι όλα θα πάνε καλά! Φιλούθκια :))

    ReplyDelete
    Replies
    1. ελπίζω να μην φτάσει η στιγμή που θα θέλουν βοήθεια σε χημεία και φυσική γιατί εκεί την έχουμε βάψει, ο σοφός παππούς δεν κατέχει χα χαχαχα.
      φιλιά

      Delete
    2. Ε, τότε ας αρχίσει να ανησυχεί ο παππούς, γιατί θα κινδυνεύει εκείνος με...απομυθοποίηση! Χαχα! :))

      Delete
  2. Γιατί να προσπαθείς να είσαι η τέλεια μαμά;
    Αφού, γενικά μιλώντας, θα καταλήξεις στα 16 τους να είσαι η πιο άχρηστη, η πιο κακιά, η πιο συντηρητική και πάει λέγοντας..

    ReplyDelete
    Replies
    1. που δεν τους καταλαβαίνει, που δεν τους βοηθά, που δεν επικοινωνεί....
      δίκαιο έχεις.

      Delete
  3. Παναγία μου πόσο λάθος θα ήταν οι γονείς μου αν ήταν έτσι τα πράματα... Κι ακόμα τωρά καταλαβαίνω πόσα πολλά ήξεραν, που βλέπω πόσα άσχετα έμαθα από εκείνους που οι φίλοι μου δεν έχουν ιδέα!
    Κατανοητό που μπαίνεις σε τέτοιες σκέψεις, αλλά όλα θα πάνε καλά, με παππούδες ή χωρίς!

    ReplyDelete
    Replies
    1. φυσικά υπάρχει και αυτή η πλευρά οι γνώσεις, η εμπειρία που μαθαίνουμε από τους γονείς και που δεν τα διδάσκει κανένα σχολίο. ανεκτίμητα.

      Delete
  4. θα σε μυθοποιήσουν ξανά, μετά τις σπουδές ;)

    ReplyDelete
    Replies
    1. Και ακόμη περισσότερο όταν θα μου φέρνουν τα κοπελούθκια τους να τους τα προσέχω :))

      Delete
  5. Χαχ εχτες εβοήθησα τον αχάπαρο junior με τα κλάσματα τζιαι εχάρηκα τοσο που τα κατάλαβα που το μωρό έμεινε να με βλέπει χασκιασμένο.
    Όσο για την απομυθοποίηση καταλάβω σε τζιαι κατέληξα να θεωρώ οτι ενας που τους λόγους που κάμνουμε μωρά είναι για να μας θεοποιούν κ αμα σταματησουν να το κάνουν αρχίζει η επικοινωνία μαζί τους να γίνεται δύςκολη

    ReplyDelete
    Replies
    1. κλάσματα; κλάσματα; γιατί με αγχώνεις ούφφου. τα κλάσματα εν τζείνοι οι αριθμοί με τη γραμμούα που κάτω έννε; που δεν είναι σωστοί αλλά κάτι τους λείπει.

      κουράγιο όμως όπως είπε τζαι η Μπέατριξ μετά τις σπουδές θα μας θεοποίησουν πάλε.

      Delete
    2. ή θα σας κόψουν και την "καλήμέρα".
      ποτέ δεν ξέρεις!
      :p

      Delete
  6. Η τελευταία παράγραφος τα λέει όλα!

    ReplyDelete
  7. εισει τζιε για σας τους μη μαθηματικους ανθρωπους ο Θεος. μεν φοαστε.


    χιουμορ παιδια, μην ξεχναμε το χιουμορ

    ReplyDelete
  8. Το έχω πει ξανά ότι τέλειος γονιός δεν υπάρχει,
    Περίμενε να κάμω κοπελλούδιν τζιαι να τα ξαναπούμε:P

    ReplyDelete
  9. oute ki ego ta epiena kala me ta ma8hmatika, ki as espoudasa kati p exei sxesi me ari8mous, oute fusiki k xhmeia, ta apla pramata nai ta sun8eta xantakonoume. pantos pisteuo an xanapigena sxoleio kal hmoun pio prosektikh k eixa k ka8odigisi sosth mpori k na ta kataferna.

    ReplyDelete