Που ‘ν το, το δακτυλίδι

«Γιαγιαααααααααααααα κοίτα το κοϊλε μου, έχω και δακτυλίδι».
Το μωρό ήταν πολύ χαρούμενο με το δώρο που της πήρα, τα έδειχνε σε όλους. Ώσπου μπήκαμε στο αυτοκίνητο να πάμε σπίτι.

Κ. Μάμα εν ωραίο το δακτυλίδι μου;
Μ. Είναι πολύ ωραίο αγάπη μου.
Κ. Μάμα εφύλαξα το δακτυλίδι μου
Μ. Μπράβο ρε μωρό, φύλαξε το να μην το χάσεις
Κ. Μάμα έκαμα κακκά μου
Μ. Όταν πάμε σπίτι να τα αλλάξουμε
Κ. Μάμα έκαμα κακκά
Μ. Όταν πάμε σπίτι να τα αλλάξουμε
Κ. Μάμα έκαμα κακκά και έβαλα το δακτυλίδι μέσα στο πανί.

Παρατεταμένη σιωπή.

Κ. Μάμα θέλω το δακτυλίδι μου.

Παρατεταμένη σιωπή.

Κ. Μάμα θέλω το δακτυλίδι μου.

Μ. Που ν’ το που ν’ το, το δακτυλίδι ψάξε ψάξε δεν θα το βρεις (τραγουδιστά και χαρούμενα)

Κ. Θέλω το δακτυλίδι μουουουουουουουουουουουου.

Έβαλα Tiesto δυνατά να παίζει μπας και σώσω την κατάσταση. Δεν σωζόταν με τίποτε. Πήγα σπίτι και έκαμα ανασκαφές. Γλύτωσα ευτυχώς τα χειρότερα και ορκίστηκα να μην αγοράσω ξανά οτιδήποτε που χωρεί μέσα σε ένα πανί.