Μεθεόρτια του hens

Επιβίωσα ένα hens weekend. Μπράβο, μπράβο δέχομαι συγχαρητήρια, όπως αυτά που πήρα για τη διοργάνωσή του. Περάσαμε θαυμάσια. Καιρό είχε να βρεθούμε όλες μαζί, ξέγνοιαστες όπως τότε, στην προ των παιδιών εποχή.

Και ήταν σαν να μην πέρασε μια μέρα. Το pc να παίζει τραγούδια «του καιρού μας», το αλκοόλ να ρέει άφθονο, ούτε στιγμή δεν σταματήσαμε να γελούμε, να πειράζουμε η μια την άλλη και να τρώμε. Ανέκαθεν το φαί ήταν απαραίτητο συστατικό της παρέας.

Έχω ξαναπεί πόσο τις αγαπώ και τις νοιάζομαι τις κορούδες μου. Δεν τις αλλάζω με τίποτε και χαίρομαι για το χρόνο που περνά και όσα κτίζουμε στη σχέση μας.

Θα πω όμως για τη βρωμιά που ζήσαμε στο αγροτόσπιτο, όπου μέναμε. For reference Το σπίτι της Μυρτώς στην Τόχνη. Σας συμβουλεύω να το αποφεύγετε. Ειλικρινά μέσα στη βδομάδα, θα πρέπει να περάσουμε όλες από κανένα γιατρό, να κάνουμε καμιά ανάλυση, καμιά εξέταση, να βεβαιωθούμε πως είμαστε μια χαρά.

Αρχικά κάναμε γνωριμία με την κυπριακή πανίδα. Κουνούπια, σφήκες, μέλισσες, κατσαρίδες, σαύρες, ένας χαμελαίοντας, ακόμη και ποντικός. Ευτυχώς τα δύο τελευταία, έξω από την αυλή. Τα υπόλοιπα μας έκαναν παρέα τις λίγες ώρες που καταφέραμε να κοιμηθούμε. Η δε αυλή ήταν όλα τα λεφτά. Προφανώς ο ιδιοκτήτης είχε σκοπό να δημιουργήσει σκηνικό χωριού. Κατάφερε να μαζέψει σαβούρα της δεκαετίας του 1950 και να τα στοιβάξει εκεί.



Και πάμε τώρα στην πισίνα. Αν ακούσετε ότι τις επόμενες μέρες, για κοπέλες στη Λευκωσία, που μεταμορφώθηκαν σε χελωνονιτζάκια εξαιτίας μετάλλαξης, εμείς είμαστε. Για τέτοιο νερό μιλούμε. Έριξαν τόσο χλώριο μέσα για να καθαρίσει έστω και επιφανειακά, που ακόμη και μετά που κάναμε μπάνιο, η μυρωδιά είχε διαποτίσει το δέρμα μας, δεν έλεγε να φύγει. Μια θολούρα στην πισίνα απίστευτη. Και προλαβαίνω απορίες, να πω ότι οι μισές τουλάχιστον τολμήσαμε και κολυμπήσαμε…

Όσο για τα δωμάτια, ήταν σκονισμένα, λερωμένα με μια μυρωδιά κλεισούρας. Και βρήκαμε ακαθαρσίες στο πάτωμα.

Ευτυχώς δεν αφήσαμε τη διαμονή να μας χαλάσει το σαββατοκυρίακο. Ήταν όμως στα αρνητικά. Αν ήταν καλύτερη, θα μας ανέβαζε ακόμη περισσότερο, τουλάχιστον, θα ξεκουραζόμασταν το βράδυ, που ήταν και η μεγάλη ταλαιπωρία. Και είναι κρίμα, γιατί το σπίτι ήταν ωραίο. Λίγη προσοχή ήθελε, λίγη φροντίδα και θα ήταν μια κούκλα.

Το hens του homo sapiens

Το πρώτο hens της παρέας έγινε πριν από πέντε χρόνια. Καμιά δεν είχε παιδιά, αντιθέτως όλοι είχαμε όρεξη για άγριο ξεφάντωμα. Οι εορτασμοί ξεκίνησαν από νωρίς. Μαζί με την Πελλή που την πόρτα οργανώσαμε ένα απίστευτο απόγευμα. Πρώτα μαζευτήκαμε σπίτι μου, κάναμε παρουσίαση με φωτογραφίες, πολλά συγκινητικό, ακούσαμε μουσική και βάλαμε τη νύφη στο κατάλληλο mood. Τη νύχτα δε ήταν όλα τα λεφτά. Χορός, κέφι, χορός, κέφι, χορός, κέφι. Ξημέρωσε να πάμε σπίτι.

Μετά ακολούθησε το δικό μου hens. Ακόμη χωρίς παιδιά η παρέα, είχαμε μια εγκυμοσύνη στα σκαριά. Και επειδή ήταν αδύνατο να συναγωνιστώ το προηγούμενο αποφάσισα να το οργανώσω μόνη μου. Έκλεισα ένα σπίτι με πισίνα στην Πάφο και τους έκανα έκπληξη. Κουβάλησα Havana Club μπόλικο δυόσμο και ζάχαρη, βότκα. Η αλήθεια είναι ότι κάνω ωραία cocktails. Το βράδυ μου έκαναν έκπληξη οι κορούδες και κατεβήκαμε στην πόλη για club. Ωραία περάσαμε.

Τώρα οργανώνουμε το hens της Πελλής. Στο μεταξύ η παρέα έγινε πολύτεχνη. Και μαζί με τα παιδιά αυξήθηκε και η κούραση, και το άγχος. Άρα προσαρμοζόμαστε ανάλογα. Θα κλείσουμε ένα σπίτι, θα πάρουμε Havana Club και βότκα, αλλά ως εκεί. Θα παραμείνουμε άπλα ξάπλα στην πισίνα και δεν θα το κουνήσουμε ρούπι. Χαλαρααααα. Μα πολύ χαλαραααααα.

Τα hens μας, είπα στην Πελλή, είναι όπως την πορεία του homo sapiens. Evolution theory αλλά από την ανάποδη. Ο homo sapiens ξεκινά σκυφτός για να τελειώσει κανονικός άνθρωπος, τα hens μας έχουν την ανάποδη πορεία. Από τo hens του δεν κάθομαι λεπτό, στο hens του δεν σώνω να σηκωθώ. Δεν θέλω να φανταστώ πως θα είναι το επόμενο. Ενδεχομένως να το κάνουμε η κάθε μια από τον καναπέ της μέσω sms.

Και δεν είναι θέμα διάθεσης, το αντίθετο μάλιστα. Είναι πως οι παραπάνω νιώθουμε πως καθημερινά δίνουμε ένα αγώνα επιβίωσης. Σωματικές αντοχές έχουν πιάσει limit down. Πιο κάτω δεν γίνεται. Πάνε οι εποχές που έκλειναν τα club για να πάμε σπίτι μας.

Και εις ανάμνηση των παλιών καλών στιγμών, θα βάλω ένα τραγούδι που λιώναμε στο club. Ύμνος το τραγούδι, ύμνος.