Friday, 13 June 2014

Ολοκληρωμένη εικόνα




Από το πρωί ακούω την αντροπαρέα στο γραφείο να σχολιάζει τον πρώτο αγώνα του Μουντιάλ μεταξύ της Βραζιλίας και της Κροατίας. Δεν άντεξα να δω τον αγώνα, από όσα διάβασα όμως δεν ήταν και πολύ σόι. Οι Βραζιλιάνοι δεν πρόσφεραν τα αναμενόμενα, δεν είχαν συνοχή και τους έδωσε και ένα ανύπαρκτο πέναλτι ο Γιαπωνέζος διαιτητής (για το τελευταίο έχω μια θεωρία αλλά επιτρέψετε μου να μην επεκταθώ).

Έπιασαν το φτυάρι οι συνάδελφοι και την έθαψαν κανονικά τη Βραζιλία. Έχω πολλή δουλειά για να βγάλω τα headphones, ακούω ένα session Hardwell, για να τους πω ότι βιάζονται να βγάλουν συμπεράσματα. Ότι είναι ο πρώτος αγώνας, ότι το άγχος και οι προσδοκίες μάλλον θα έχουν καταβάλει τους παίκτες, και ότι ύστερα από μερικά παιχνίδια ίσως η Βραζιλία θα βγάζει φωτιές.

Μπορεί βεβαίως και έτσι να παραμείνει. Να είναι τελικά μια μέτρια ομάδα.

Αλλά αυτό θα το ξέρουμε, όταν τελειώσει η διοργάνωση και θα έχουμε ολοκληρωμένη εικόνα.

Πόσες και πόσες φορές ξεκινούμε έχοντας στο νου μας κάτι, για να καταλήξουμε σε διαφορετικό συμπέρασμα όταν έχουμε μπροστά μας όλα τα δεδομένα.

Τις προάλλες, μου είπε η κόρη Β για ένα αγοράκι στο σχολείο της, το οποίο το πλάκωσαν στο ξύλο, κάτι άλλοι συμμαθητές της. Αποφάσισα να δράσω και το επόμενο πρωί πήγα και βρήκα τη δασκάλα της, η οποία μου είπε ότι το συγκεκριμένο παιδί είναι από τα πιο άταχτα του σχολείου. Δεν συμμορφώνεται με τίποτα και όταν οι δασκάλες ανάφεραν τα προβλήματα στη μητέρα του εκείνη τους απάντησε πως και σπίτι ένα θηρίο είναι και να τον βάζουν τιμωρίες για να στρώσει.

Ο μικρός θέλει συνέχεια σημασία, δέρνει συνέχεια τους συμμαθητές του είναι φόβος και τρόμος τα διαλείμματα. Τη φορά, που έφαγε το ξύλο ήταν όταν αντέδρασαν τα παιδάκια που πρώτος χτύπησε, μαζεύτηκαν μαζί τα δαρμένα και του το ανταπέδωσαν.

Βλέπετε, σε κάθε βήμα η ιστορία αποκτά διαφορετικό νόημα. Διαφορετική αντίδραση για ένα παιδί που το χτύπησαν οι συμμαθητές του, διαφορετική αντίδραση για ένα παιδί που χτυπά τους συμμαθητές του.

Και για να μην υπάρχουν παρεξηγήσεις, δεν εννοώ αντίδραση ως προς το άτακτο παιδί, εννοώ τη δική μου απέναντι στο παιδί μου.

Πολλές φορές τρέχουμε να βγάλουμε συμπεράσματα, να κρίνουμε καταστάσεις, να κατακρίνουμε ανθρώπους, χωρίς να έχουμε όλα τα δεδομένα μπροστά μας. Και μετά καταλαβαίνουμε, πόσο λάθος έχουμε κάνει.

Κάποτε, το λάθος διορθώνεται. Και δυστυχώς κάποτε δεν διορθώνεται.


10 comments:

  1. το πέναλτι ήταν ανύπαρκτο εκτός αν είσαι ο διαιτητής ή βραζιλιάνος.
    είμαι κατά της βίας, καθώς θύμα της πολλές φορές. όταν όμως ο διάλογος δεν είναι η λύση, είναι η άδικη δικαιοσύνη. που αποδώθηκε στο μικρό. ευτυχώς και δυστυχώς μαζί.

    ντουζ πουά για το τραγούδι.

    ReplyDelete
    Replies
    1. άδικη δικαιοσύνη. Μου αρέσει ο όρος και θα τον χρησιμοποιώ.

      Delete
  2. Καμιά φορά όντως we're too quick to judge.
    Αλλά επειδή εν ζιζάνιο, εγώ πάλε εν πιστέφκω ότι έπρεπε να φάει ξύλο.
    Ναι ξέρω ότι έφερνε τα άλλα παιδάκια. Τότε τιμωρία. Όχι βια.
    Αν μαθαίνουμε στα παιδιά μας το eye for an eye, τότε εν κάπως σαν να δικαιώνουμε την βια;;;;; Χμμμμ....something to thing about. For sure!

    Καλό σ/κ Μάνα. xxxx

    ReplyDelete
    Replies
    1. το κεφάλαιο της βίας είναι πολύ μεγάλο. γενικά είμαι εναντίον. αλλά από την άλλη είναι και τύποι που αν δεν τους κάμεις ό,τι κάμνουν δεν καταλαβαίνουν. το συγκεκριμένο παιδί δεν έφαε ξύλο επειδή ήταν άτακτο. έφαγε ξύλο όταν έδωκε ξύλο.

      Delete
  3. Η Ολοκληρωμένη Εικόνα είναι Μεγάλη Υπόθεση!
    Οπόταν συνήθως χρειάζεται μεγάλη προσπάθεια συλλογής πληροφοριών.
    Αν όντως αξίζει τον κόπο ή μας αφορά το θέμα.

    Απλά, ξέρεις, γενικά λυπάμαι γιατί ακούω πολύ συχνά για μωρά που αντιδρούν μες το κοινωνικό περιβάλλον και δεν είμαι σίγουρη τι περνούν. Κι αν έχει κάποιον που ουσιαστικά είναι σε θέση να τα βοηθήσει.

    ReplyDelete
    Replies
    1. Ακούω πολλές ιστορίες για μωρά που περνούν πολλά δύσκολα. γονείς χωρίς δουλειά, γονείς που φεύγουν στο εξωτερικό, παραμελημένα. θέλουν πολλή συμπαράσταση. που την άλλη όμως δεν σημαίνει πως ένα θύμα πρέπει να του επιτρέπουν να γίνεται θύτης. και το σχολείο, οι ειδικοί πρέπει να επεμβαίνουν ακριβώς σε τούτο το σημείο, στη διαδρομή ενός θύματος να γίνεται θύμα.

      Delete
  4. ...όπως τωρά ας πούμε, που δεν έχεις δώσει ολοκληρωμένη εικόνα για τη θεωρία που έχεις αναφορικά με το ανύπαρκτο πέναλτι και κανένας εκτός απο ένα μικρό και στενό κύκλο δεν θα καταλάβει ποτέ των ποτών το γιατί... Στημένα τζιαι πελλάρες, άτε ολάν η εξήγηση είναι στο τσεπάκι μας.

    Μα τι χάλια προς μαύρα τελετή έναρξης ήταν αυτή, τι χάλια.

    ReplyDelete
  5. θα έλεγα παναϋρι την τελετή έναρξης, όχι χάλια.

    πάντως όποιος θέλει την ολοκληρωμένη εικόνα εξαγοράζομαι να πω για το πέναλτι είτε με μια κούπα παγωτό cream and cookies είτε με την πληροφορία από που μπορώ να αγοράσω Orgeat Syrop για να φτιάξω Mai Tai.

    ReplyDelete
  6. Φίλη μου, η ζωή είναι δίκαιη. Επειδή όμως λειτουργεί εκτός του δικού μας χρόνου και τον δικό της χρόνο δεν τον κατανοούμε εμείς, νομίζουμε πολλές φορές ότι είναι άδικη. Πάντα μα πάντα όμως εκείνη βρίσκει τον τρόπο να αποδώσει δικαιοσύνη. Σε αυτό πιστεύω βαθειά και απόλυτα.
    Σε φιλώ. Δεν σε ξεχνώ. Ελπίζω να είστε καλά. Τα φιλιά μου!

    ReplyDelete
  7. Είμαι και επίσημα το μόνο πλάσμα που εν ασχολείται καθόλου με το μουντιάλ. Ευτυχως που με ενημερώνετε να πετάσσουμαι άμα λάχει να λαλώ και εγώ καμιά κουβέντα να μεν φαίνομαι η άχρηστη

    ReplyDelete