Θα αλλάζαμε τον κόσμο

Έχουμε την τάση να κοιτάζουμε το παρελθόν απολογητικά. Κυρίως για πράγματα που δεν μας βγήκαν όπως θα τα θέλαμε. Να κουνάμε το κεφάλι και να σκεφτόμαστε στερνή μου γνώση να σε είχα πρώτη.

Χαίρω πολύ. Piece of cake να ξέρουμε τι θα είχε συμβεί και να παίρνουμε τις πιο καλές αποφάσεις. Ούτε ρίσκο, ούτε προβληματισμός, ούτε τίποτε. Είναι όπως όταν θέλεις να πας εκδρομή, κοιτάζεις το Accu Weather ξέρεις τι καιρό θα κάνει και προσαρμόζεσαι ανάλογα.

Η ζωή όμως είναι απρόβλεπτη. Και όχι μόνο είναι απρόβλεπτη, είναι και περίπλοκη. Παίρνουμε αποφάσεις για το σήμερα και με αυτές καθορίζουμε το αύριο. Ένα θολό πράμα. Τα πράγματα είναι τόσο ρευστά και διαφοροποιούνται από μέρα σε μέρα. Πως μπορούμε να είμαστε σίγουροι για κάτι που θα συμβεί στο μέλλον; Ρωτήστε για παράδειγμα αυτούς που σπούδασαν ασυρματιστές. Περιζήτοι. Ώσπου ήρθε μια μέρα το GPS, οι δορυφόροι και τα κινητά και επάγγελμα πάπαλα.

Τα θέλω μας, τα αγαπώ μας, τα γούστα και τα καπέλα μας αλλάζουν κάθε μέρα. Όπως τα κύτταρα μας. Δεν είμαστε ο ίδιος άνθρωπος που γεννηθήκαμε, ούτε σωματικά, ούτε πνευματικά, ούτε συναισθηματικά. Αγαπάς για παράδειγμα τα μαθηματικά. Πας να τα σπουδάσεις, ξεκινάς με ενθουσιασμό. Στην πορεία εξακολουθείς να αγαπάς τα μαθηματικά, αλλά δεν θέλεις να ασχοληθείς άλλο μαζί τους. Είναι αποτυχία να τα παρατήσεις στη μέση; Είναι λάθος να ανακαλύψεις ότι υπάρχει κάτι άλλο που σε γεμίζει;

Κοιτάζουμε αποφάσεις που πήραμε και ευχόμαστε τα πράγματα είχαν πάει αλλιώς. Αυτές οι αποφάσεις ήταν ίσως το καλύτερο που μπορούσαμε να κάνουμε, υπό τις περιστάσεις. Ας δώσουμε πίστωση σε αυτά που κάναμε. Και ας τα δούμε με αγάπη και όχι με κατάκριση.

Βεβαίως και να μην από ενοχοποιούμε κάθε μαλακία που κάναμε και σκεφτήκαμε. Βεβαίως και να μετανιώνουμε για πράγματα που κάναμε ή δεν κάναμε. Αλλά δεν αξίζει να είμαστε τόσο σκληροί με τον εαυτό μας. Κυρίως με τον εαυτό μας των 17, 18, των 20 μας χρόνων. Τότε βλέπαμε τον κόσμο αλλιώς. Τότε ήμασταν αλλιώς.

Δεν λέω πως αν ήμουν τώρα 18 θα έκανα ακριβώς τα ίδια πράγματα που έκανα τότε. Άλλο είναι να είσαι 18 στη δεκαετία του ’90 και άλλο στη δεκαετία του ’00. Εμείς δεν είχαμε ίντερνετ, δεν είχαμε κινητά. Κανένας στην παρέα δεν είχε αυτοκίνητο. Σχεδόν κανένας στην παρέα δεν είχε κάνει σεξ. Και κανένας δεν είχε κάνει ναρκωτικά.

Ήμασταν ξέγνοιαστοι και είχαμε μια σιγουριά απίστευτη. Θα αλλάζαμε τον κόσμο. Δεν το κάναμε. Πειράζει;

Υγ 1. Το έχω βάλει ξανά το τραγούδι ή μου φαίνεται;

Yγ2. Ευχαριστώ την Ίνα για την έμπνευση αυτού του post.

Πουργούρι πιλάφι

Έβγαλα από την κατάψυξη κιμά για να φτιάξω γιουβέτσι το βράδυ να φάνε οι κόρες. Ναι είμαι χρυσοχέρα και νοικοκυρά και δεν μου φαίνεται. Τη νύχτα όταν έφτασα σπίτι ανακάλυψα πως δεν είχαμε κριθαράκι.
Δίλλημα πρώτο. Να φτιάξω κάτι άλλο ή να πάω να αγοράσω κριθαράκι;
Συλλογισμός: Αν πάω να φέρω κριθαράκι μένω πιστή στην επιλογή μου. Αν φτιάξω κάτι άλλο είναι συμβιβασμός ή δείχνει άνθρωπο ευέλικτο που βρίσκει λύσεις στα προβλήματα και προχωρά μπροστά;
Απόφαση: Θα φτιάξω κάτι άλλο.

Άνοιξα τα ερμαράκια είδα τι υλικά είχα και κυρίως τι δεν είχα και προβληματίστηκα.
Δίλλημα δεύτερο: Να φτιάξω μακαρόνια με κιμά ή να τον σερβίρω με πουργούρι;
Συλλογισμός: Μακαρόνια είναι απλή λύση. Μήπως είμαι άτομο που προτιμώ τον εύκολο δρόμο; Πουργούρι με κιμά πάλι είναι πιο πρωτότυπη συνταγή και δεν άκουσα πολλούς να το μαγειρεύουν. Άρα ναι μεν αναζητώ εύκολες λύσεις, αλλά δεν ακολουθώ κοινότυπα μονοπάτια. Χαράσσω τη δική μου διαδρομή.
Απόφαση: Πουργούρι με κιμά.

Έκοψα τα κρεμμύδια, τα τσιγάρισα μαζί με τον κιμά. Έβαλα τις μυρωδιές μου μπόλικες μπόλικες, το πουργούρι και θα έπρεπε να προσθέσω και το νερό. Ωχ, καμπανάκι κινδύνου.
Δίλλημα τρίτο. Η αναλογία πουργουριού και νερού είναι δύο προς ένα όπως το ρύζι ή τρία προς ένα;
Συλλογισμός: Αν βάλω πρώτα τα δύο και δω ότι έχει ψηθεί, σημαίνει το πέτυχα σωστά. Αν χρειάζεται και άλλο προσθέτω έτσι θα ξέρω για την επόμενη φορά. Αυτό σημαίνει ότι είμαι άνθρωπος που ζυγίζω τα δεδομένα μου και παίρνω τις καλύτερες αποφάσεις. Αν όμως βάλω τα τρία απευθείας, δεν κινδυνεύω να κάψω το φαί. Να το κάνω σούπα ναι, να το κάψω όχι. Άρα, εκτός του ότι προστατεύω το σπίτι μου, ένας θέος ξέρει τι μπορεί να συμβεί με μια καμένη κατσαρόλα, σημαίνει ότι είμαι προνοητική.
Απόφαση. Τρία ποτήρια νερό τζαι σικκιμέ.

Ύστερα από λίγη ώρα το φαγητό ψήθηκε και ήταν πολύ ωραίο. Πάω να ταϊσω τις κόρες, ούτε γιαούρτι είχαμε (μήπως θα έπρεπε τελικά να πήγαινα σούπερμαρκετ;).
Δίλλημα τέταρτο: Να το φάνε σκέτο ή να τους σερβίρω και φέτα μαζί με το πουργούρι;
Συλλογισμός: Σκέτο σημαίνει πολλά πράγματα. Ότι είναι τόσο νόστιμο που δεν θέλει συνοδευτικά. Ότι είναι καλύτερο να κρατούν μια γεύση για να την καταλαβαίνουν. Ότι με τα μέτρα που επιβάλλει η φιλολαϊκή, αριστερή κυβέρνηση που έχουμε, καλά κάνουν να συνηθίσουν να τρώνε σκέτο το φαί. Φέτα δεν τους αρέσει ιδιαίτερα και επιπλέον λέω να την κόψω, στα μέτρα λιτότητας και περικοπών που άρχισα να εφαρμόζω.
Απόφαση: Σκέτο το φαί, διαβάζοντας Μίλι και Μόλι. Δύο πιάτα η μικρή ένα η μεγάλη.

Έτσι για άλλη μια φορά επιβεβαιώθηκε κάτι που θεωρώ μεγάλη αλήθεια. Η ζωή είναι γεμάτη διλλήματα. Άλλοτε μικρά, άλλοτε μεγάλα. Άλλοτε σημαντικά και άλλοτε ασήμαντα. Πολλές φορές έχουμε τη δυνατότητα να επιστρέψουμε πίσω και να διορθώσουμε τις επιλογές μας. Άλλες φορές πάλι όχι. Κάθε λεπτό όμως είμαστε αντιμέτωποι με διλλήματα και καλούμαστε να πάρουμε τις σωστές αποφάσεις. Αποφάσεις που δεν ξέρουμε που θα μας βγάλουν.